தலையங்கம்

“உங்களுக்கு நாளை முதல் புதிய வேலை, புதிய பயிற்சி, புதிய பொறுப்புகள்” என்று இளம் ஐரோப்பிய ஊழியர் ஒருவரிடம் சொல்லுங்கள்.

“அப்படியா, என்ன வகை பயிற்சி? அதில் நான் வெற்றிபெற எனக்கு எப்படி உதவுவீர்கள்? நான் என்ன, எப்படிச் செய்வேன்?” இப்படி எல்லாம்தான் அந்த ஊழியர் கேட்பார்.

அதே கேள்வியை இளம் சிங்கப்பூர் ஊழியர் ஒருவரிடம் கேட்டுப் பாருங்கள்.
அவர் என்ன சொல்வார் தெரியுமா? “பயிற்சியில் தோற்று விட்டால் என் கதி என்ன? பயிற்சி முடிந்ததும் எனக்கு வேலை கிடைத்துவிடும், இல்லையா? வேலை போனால் கையில் காசு வருமா?” என்றெல்லாம் சிங்கப்பூர் இளையர் கேட்பார்.

ஏன் இந்த வேறுபாடு?
சிங்கப்பூர் இளையரிடம், மாணவர்களிடம் சிங்கப்பூர் தவிர்த்து வேறு இடங்களில் வெற்றி பெறும் நம்பிக்கை இல்லை; ஊக்க முயற்சியும் கிடையாது.  அவர்கள் பொத்திப் பொத்தி வளர்த்த பிள்ளைகளாக இருக்கிறார்கள்.

இதுதான் மிகவும் கவலையாக இருக்கிறது என்று கல்வி அமைச்சர் ஹெங் சுவீ கியட், அண்மையில் கருத்தரங்கு ஒன்றில் பல்கலைக் கழக மாணவர்களிடம் பேசியபோது தெரி வித்து இருக்கிறார்.
இந்த நிலவரம் அமைச்சரின் கவலை மட்டும் அல்ல; நாடும் வீடும் பகிர்ந்துகொள்கின்ற ஒரு கவலையாக இருக்கிறது.

இயற்கை வளம் இல்லாத நிலையில், தனது மனித வளத்தை மட்டுமே மலைபோல் நம்பி இருக்கவேண்டிய சிங்கப்பூரில், மாணவர்கள் தொடக்கம் முதலே சுகமான, பாதுகாப்புமிக்க சூழலில் வளர்ந்து வருகிறார்கள். தன்னை அரசாங்கம் தத்தெடுத்துக் கொண்டு இருக்கும் ஒரு பிள்ளை என்றே கருதும் மனப்போக்கு இளையரிடம் இருக்கிறது.

பள்ளிக்கூடத்தில் படிக்க இடம், கல்லூரியில் இடம், பிறகு  வேலை, அப்புறம் வீடு, மருத்துவம், ஓய்வு பெற்ற பிறகும் பணம்  என்று எல்லாவற்றுக்கும் பொறுப்பு அரசாங்கம் என்ற எண்ணம் சிறு வயது முதலே பிள்ளைகளிடம் ஏற்பட்டு, போகப்போக அது வலுப்பெறுகிறது.

உலகச் சூழல் வேகமாக மாறிவருகிறது. அந்த மாற்றத்தின் விளைவாக, சிங்கப்பூர் இளையர்கள் மூன்றாம் உலக நாடு களில் வேலை பார்த்து வாழ்ந்து பிழைக்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டால்?
இதனால்தான், வேகமாக மாறும் சூழ்நிலைக்குத் தக்கவாறு தாங்களும் மாறிக் கொள்ளும் திறன், கலாசாரங்களைக் கடந்து கலந்துறவாடும் திறன் ஆகியவை சிங்கப்பூர் இளையருக்கு அவசியம் என்கிறார் கல்வி அமைச்சர்.
உலகில் போட்டித் திறன் அதிகரித்துவருகிறது. மற்ற பல நாடுகளில் உருவாகி வரும் மாணவர்கள், பழக்கப்பட்ட சூழல்தான் நமக்கு ஒத்துவரும் என்றோ,  நமது நாடுதான் நமக்குக் கதி என்றோ கருதி, வாய்ப்புகளுக்குச் சொந்த நாட்டையே எப்போதும் சார்ந்து இராமல், அங்கேயே ஒடுங்கி விடாமல் பார்வையை உலக மயப்படுத்துகிறார்கள். நிலைக்கு ஏற்ப மாறிக்கொண்டு விடுகிறார்கள்.
இடர்களைத் துணிந்து எதிர்கொண்டு சமாளிக்க தேவை யான தெம்பை, துணிவை அவர்கள் வளர்த்துக் கொள்கிறார்
கள். இவை, அவர்களின் போட்டித்திறன் இன்னும் அதிகரிக்க உதவுகின்றன.
மற்ற நாடுகளின் இளையர்களுடன் போட்டிபோட வேண்டிய நிலையில் இருக்கும் சிங்கப்பூர் மாணவர்களுக்கு இதர உலக நாடுகளைச் சேர்ந்த இளையரின் மனப்போக்கு மிகமிக அவசியம்.
சிங்கப்பூர் மாணவர்கள் குண்டுச் சட்டியிலேயே குதிரையை  ஓட்டாமல் வெளிக் கண்னோட்டத்தைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். பொத்திப் பொத்தி வளர்க்கப்படும் பிள்ளைகளாக இல்லாமல் உலக அனுபவத்துக்காக அவர்கள் திரைகடல் ஓட வேண்டும்.

பள்ளிக்கூடத்தில் படிக்கும் படிப்பு மட்டுமே போதும் என்ற நிலை இனி இல்லை என்பதை அவர்கள் உணர வேண்டும்.
ஏட்டுச் சுரைக்காய் கறிக்கு உதவாது, கட்டிக்கொடுத்த சோறும் சொல்லிக் கொடுத்த பாடமும் கடைசி வரை வராது  என்பதை இன்றைய இளையர்கள் உணர வேண்டும்.
இளையர்களிடம் ஊக்கமும் இடர்களை எதிர்த்து வெற்றி பெறும் முயற்சியும் குறைவாக இருப்பதற்கு அவர்கள் மட்டும் தான் பொறுப்பா?

இதில் முதலாளிகளுக்கும் பொறுப்பு இருக்கிறது என்கிறார் வல்லுநர் ஒருவர். காலத்துக்கு ஒத்துவராத வேலை இடங்களும் நிர்வாக நடைமுறைகளும் மாற வேண்டும் என்று முன்னாள் முதலீட்டு வங்கியாளரான மைக்கல் டீ சொல்கிறார்.

இத்தகைய பத்தாம்பசலி நிலவரங்கள் இளையர்களுக்கு ஊக்கத்தைக் கொடுக்காமல் கெடுக்கின்றன என்பது அவர் வாதம். இளையர்களை கிணற்றுத் தவளையாக ஆக்கக் கூடாது. அதேவேளையில் அவர்கள் தேசப் பற்றுடன் திகழ வேண்டும்.

சிங்கப்பூரர்களின் ஆற்றலை மேம்படுத்தும் திட்ட விவரங்களை கல்வி அமைச்சர் விரைவில் அறிவிக்க இருக்கிறார். அவை மாணவர்களுக்கு இன்னும் ஊக்கமூட்டும் ஊக்குவிப்பாகத் திகழும் என்று நம்பலாம்.

சிங்கப்பூர் அமைச்சர்களுக்கு வழங்கப்படும் சம்பளம் தனியார் துறையில் வழங்கப்படும் சன்மானத்துக்கு ஓரளவிற்காவது ஒத்திருக்க வேண்டுமா, அல்லது அரசியல் பணியில் ஈடுபடுவர்கள் அதை நாட்டுக்கு ஆற்றும் சேவையாகக் கருதி தியாக உணர்வுடன் செயல்பட வேண்டுமா? 

இத்தகைய கேள்விகளும் அதைத் தொடர்ந்த விவாதங்களும் நெடுங்காலமாக இருந்து வந்துள்ளன.

இந்த உணர்ச்சிபூர்வமான பிரச்சினை சென்ற ஆண்டு நடந்த பொதுத் தேர்தலில் மக்கள் மத்தியில் பெரும் சர்ச்சைக்குள்ளானது. அரசியல்வாதிகளுக்கு சம்பளம் அளவுக்கு அதிகம் என்று குறைகூறப்பட்டது.

இதைத் தொடர்ந்து சென்ற ஆண்டின் பொதுத்தேர்தலுக்கு பின் பிரதமர் லீ சியன் லூங், அமைச்சர்களின் சம்பளங்கள் மறுபரிசீலனை செய்யப்படும் எனவும் புதிய சம்பளங்கள் கடந்த ஆண்டு மே 21ம் தேதி அரசு பதவியேற்ற நாளிலிருந்து அமலுக்கு வரும் என்றும் தெரிவித்தார்.

பிரச்சினை பெரிய அளவிலான தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய பின் அதைச் சரியான முறையில் எதிர்கொள்ள வேண்டும் என்ற பிரதமரின் உறுதியை அது வெளிப்படுத்தியது. தொடர்ந்து திரு ஜெரார்ட் ஈ தலைமையிலான சம்பள மறுபரிசீலனைக் குழு அமைக்கப்பட்டது. குழுவின் பரிந்துரைகள் இம்மாதம் 4ம் தேதி வெளியிடப்பட்டன.

அதிபர், பிரதமர், அமைச்சர்கள், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள், சபாநாயகர் என அனைத்து அரசியல் பதவிகள் வகிப்போரின் சம்பளங்களை 36 விழுக்காடு முதல் 53 விழுக்காடு வரை குறைக்கவும், ஓய்வூதியத்தை முற்றாக ஒழிக்கவும் அந்தக் குழு விரிவான பரிந்துரைகளைச் செய்தது.

சம்பள வெட்டுகள் கணிசம் என்பது பரிந்துரைகளை மேலோட்டமாகப் பார்த்தாலே புலப்படும். அத்துடன் ஓர் அமைச்சரின் நிலையான சம்பளம் என்பது அவருடைய மாதச் சம்பளமும் கூடுதலாக 13ம் மாதச் சம்பளமாக வழங்கப்படுவதும் மட்டுமே. அமைச்சர்களுக்கு கிடைக்கக்கூடிய சேவைத் திறன் போனஸும், தேசிய போனஸும் நிச்சயமில்லாதவை. அதிலும் குறிப்பாக தேசிய போனஸை பெறுவதற்கு சிங்கப்பூரர்களின் நடுத்தர வருமான வளர்ச்சி விகிதம், கடைநிலை சம்பளம் பெறும் 20 விழுக்காட்டினரின் வருமான வளர்ச்சி, வேலையில்லாதோர் விகிதம், ஒட்டுமொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி ஆகியவை கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்படும்.

மேலும் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை அமைச்சர்களின் சம்பளங்களை மறுபரிசீலனை செய்ய சுயேச்சையான குழு அமைம்ம வேண்டும் என்று குழு பரிந்துரைத்தது.

குழுவின் பரிந்துரைகளை ஏற்றுக்கொண்ட பிரதமர் லீ, மிகச் சிறந்த திறனாளர்களை அமைச்சரவையில் தக்க வைத்துக் கொள்ளவும், நேர்மையான அரசாட்சியைத் தொடரவும் தகுந்த ஊதியம் வழங்கப்பட வேண்டும் என்பதற்கான காரணத்தைவிளக்கினார்.

அமைச்சர்களின் சம்பளங்களை மற்ற நாட்டுத் தலைவர்களின் வருமானத்துடன் ஒப்பிடுவதை விட்டு விட்டு நம் நாட்டுச் சூழலுக்கு ஏற்ப சிந்தித்து முடிவெடுப்பதே சிறந்தது.

சரியான சம்பளம் வழங்காவிட்டால் நாட்டை ஆளக்கூடிய தகுதி வாய்ந்த திறனாளர்களை ஈர்க்க முடியாது என்பதே இன்றைய உலகமயமாக்கலின் யதார்த்த நிலை. தவிர, பிற நாடுகளில் உள்ள மற்ற கணிசமான சலுகைகள் சிங்கப்பூர் அமைச்சர்களுக்கு வழங்கப்படுவதில்லை.

அமைச்சர்களின் சம்பளங்களில் தேவைக்கு அதிகமான கெடுபிடி இருந்தால் முன்னாள் மதியுரை அமைச்சர் கூறியதுபோல் உலக அரங்கில் சிவப்புப் புள்ளியாக ஒளிவீசும் சிங்கப்பூர் கரும்புள்ளியாக மாறும் அபாயம் உள்ளது என்பதை நினைவில் வைத்துக்கொள்வது நல்லது.

உலகின் மிகப் பழமையான அரசியல் சாசனங்களில் ஒன்றான, கிட்டத்தட்ட 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் எழுதப்பட்ட அர்த்தசாஸ்திரத்தில், “ஊழலை ஒழிக்க பொதுத் துறை அதிகாரிகளுக்கு அதிக சம்பளம் தரப்பட வேண்டும்,” என்று கௌடில்யர் எழுதியுள்ளார்.

இக்கருத்தைதான் சிங்கப்பூர் அரசாங்கம் இதுவரை வலியுறுத்தி வந்துள்ளது.

அரசியல் என்பதை வாழ்க்கைத் தொழிலாகப் பார்க்க வேண்டுமா அல்லது சமுதாய சேவையாகப் பார்க்க வேண்டுமா? 

இந்தக் கேள்வியின் அடிநாதமாக ஒலிப்பது சிங்கப்பூர் அரசியல் தலைவர்களின் ஊதியம் பற்றி பொதுமக்களிடையே நிலவும் நெருடல்.

ஓர் அமைச்சரின் பண்புகள் எப்படி இருக்கவேண்டும் என்பதை
“தெரிதலும் தேர்ந்து செயலும் ஒருதலையாச்
சொல்லலும் வல்லது அமைச்சு,”

 என்கிறார் வள்ளுவர்.

ஒரு செயலைத் தேர்ந்தெடுப்பதும், அதனை நிறைவேற்றும் வழிவகைகளை ஆராய்வதும், முடிவு எதுவாயினும் அதனை உறுதிபடச் சொல்லும் ஆற்றல் படைத்திருப்பதும் அமைச்சருக்குரிய சிறப்பாகும் என்பது அதன் பொருள்.
ஓர் அமைச்சரிடம் இவ்வளவு பண்புகள் எதிர்பார்க்கப்படும் போது அதற்கு நிகராக அவருக்கு ஊதியம் வழங்கப்படுவதில் என்ன தவறு இருக்க முடியும் என்று ஒரு சாரார் கருதுகின்றனர்.
ஆனால் அரசியலுக்கு வருவதற்கு ஊதியம் தடையாக இருக்கக்கூடாதே ஒழிய அதுவே ஒரு காரணமாக இருக்கக் கூடாது என்று இன்னொரு பிரிவினர் நம்புகின்றனர்.
நாட்டிற்குச் சேவை புரிய வருபவர்களுக்கு வசதியாக வாழும் அளவிற்கு சம்பளம் கிடைத்தால் போதாதா என்று கேட்போரும் உண்டு.
இந்தக் கருத்துக்களின் அழுத்தமான வெளிப்பாடுதான் சென்ற ஆண்டு மே மாதப் பொதுத் தேர்தல் முடிவுகள்.
உலகின் எந்த அரசாங்கத்தின் செயல்பாட்டுக்கும் சற்றும் சளைத்ததல்ல சிங்கப்பூர் அரசாங்கத்தின் செயல்பாடுகள் என்பதைப் பொதுவாக ஏற்றுக்கொள்ளும் சிங்கப்பூரர்கள், அப்படிப்பட்ட சீரிய செயல்பாட்டை வழங்கிவரும் அமைச்சர்களின் சம்பள விஷயத்தில் பல்வேறு கருத்துகளைக் கொண்டிருக்கின்றனர்.
அவற்றுக்கு ஒரு தீர்வு காணும் முயற்சிதான் திரு ëஜரார்ட் ஈ தலைமையில் கடந்த புதன்கிழமை வெளியிடப்பட்ட அமைச்சர்களின் சம்பள மறுபரிசீலனை அறிக்கை.

பண விஷயத்தில் எல்லோரையும் திருப்திப்படுத்துவது முடியாத காரியம் என்ற பின்னணியில் பார்த்தால், புதிய சம்பளப் பரிந்துரைகள் சரியான திசையை நோக்கிச் செல்கின்றன என்றே சொல்லலாம்.

அதற்கு முக்கிய காரணம், புதிய சம்பளங்களை அடையாளம் காண குழு பயன்படுத்திய மூன்று அம்சங்கள் - திறனாளர்களை ஈர்க்கும் அளவுக்கு போட்டித்தன்மை மிக்க சம்பளம், தியாகத்தைக் குறிக்க 40 விழுக்காடு கழிவு, எந்த ஒளிவு மறைவும் இல்லாத “தூய்மையான சம்பளம்”.

தூய்மையான சம்பளம் என்பதன் வெளிப்பாடுதான் ஓய்வூதியத்தை முற்றாக அகற்றும் பரிந்துரை.
சிங்கப்பூரில் ஓய்வூதியம் என்பது கிட்டத்தட்ட ஒரு
வரலாற்றுச் சொல்லாகிவிட்ட நிலையில் அரசியல் தலைவர்களுக்கும் இனி அது பொருந்தாது என்பது நிச்சயமாக வரவேற்கத்தக்க ஒரு பரிந்துரை.
இன்னொரு கவரும் அம்சம் புதிய ‘தேசிய போனஸ்’. அதனைத் தீர்மானிக்கும் நான்கு அம்சங்களுமே சராசரி சிங்கப்பூரர்களின் வளர்ச்சியை அடிப்படையாகக் கொண்டவை.
குறிப்பாக, ஆக அடிமட்ட சம்பளம் பெறும் 20
விழுக்காட்டினரின் சம்பளங்கள் உயர வேண்டும்; வேலை இல்லாதோர் விகிதம் குறைய வேண்டும். அதன் அடிப்படையில்தான் போனஸ் தொகை அமையும். அமைச்சர்களின் வருமானத்தில் இதுவரை நேரடியாக சம்மந்தப்படாத விஷயங்கள் அவை.
சராசரி சிங்கப்பூரரின் நலன் முதன்முறையாக அமைச்சர்களின் ஊதியத்தோடு தொடர்புபடுத்தப்பட்டு இருப்பது மிகச் சரியான அணுகுமுறை.

ஐந்தாண்டுகளுக்கு ஒருமுறை சம்பளங்கள் மறுபரிசீலனை செய்யப்பட வேண்டும் என்ற பரிந்துரை எதிர்காலத்திலும் மக்களின் உணர்வுகள் மதிக்கப்படும் என்பதற்கான சான்று.

குழு அதன் வேலையைச் செய்து விட்டது; பரிந்துரைகளை ஏற்கப் போவதாகப் பிரதமரும் அறிவித்திருக்கிறார்.

நன்மதிப்பு, நன்னம்பிக்கை ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் சிங்கப்பூரர்களும் அதனை ஏற்றுக்கொள்வதே சிறந்தது.

கடந்த வாரம் வியாழக்கிழமை பெருவிரைவு ரயில்களில் ஏற்பட்ட தடங்கல்களால் பொதுமக்களுக்கு ஒரு புதிய அனுபவம். பல ரயில்கள் திடுதிப்பென நின்றது, அதன் விளைவாக பல்லாயிரக்கணக்கான பயணிகள் செய்வதறியாது தவித்தது, நேரம் ஆக ஆக நிலைமையை கையாள தெளிவான வழிமுறை இல்லாத எஸ்எம்ஆர்டி நிறுவனம் என பலரும் கருத எதிர்பாராத காட்சிகள் அரங்கேறின.

இதில் பாதாள ரயில் பெட்டிகளில், இருட்டில், மூச்சுக் காற்று சுவாசிக்கவும் சிரமப்படும் நிலையில் பயணிகள் இருந்தனர். நல்ல வேளையாக சமயோசிதமாக செயல்பட்ட ஓர் ஆடவர் ரயில் பெட்டி சன்னல்களை உடைத்து பலருக்கு ஆறுதல் அளித்தார்.

ரயில் பயணிகளில் பலர் அன்று மிகவும் சிரமப்பட்டனர் என்றபோதிலும் பின்னர் ரயில்கள் மீண்டும் இயக்கப்பட்டதும் இது இத்துடன் முடிந்தது என நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்ட சமயத்தில் சனிக்கிழமையன்று மற்றுமொரு தடங்கல்.
இம்முறை ரயில் தடங்கல் பற்றிய அறிவிப்பு முறை, பொதுமக்களை ஏற்றிச் செல்ல துணைப் பேருந்து சேவை என எஸ்எம்ஆர்டி நிறுவனம் நிலைமையை சற்று முனைப்புடன் கையாண்டாலும் பொதுமக்களின் சிரமங்கள் குறையவில்லை என்றே சொல்ல வேண்டும்.
தடங்கல் பற்றிக் கூறிய நிலப்போக்குவரத்து ஆணையம் நகரப் பகுதிகளில் உள்ள சுரங்க வழிகளில் ரயில் வண்டிகளுக்கு மின்சாரம் பாய்ச்சும் பல மின் கொக்கிகள் கழன்றிருப்பது தெரிய வந்ததாக விளக்கியது.
இதைத் தொடர்ந்து எஸ்எம்ஆர்டி நிறுவனத் தலைவர் திருவாட்டி சோ பைக் ஹுவா உடனடியாக பதவி விலக வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகளும் எழ ஆரம்பித்துள்ளது எதிர்பார்க்கக்கூடியதே.

தற்பொழுது மின் கொக்கிகள் பழுதடைந்த 13 ரயில் வண்டிகளில் 11ல் அவை சரி செய்யப்பட்டு விட்டன என்றும் இன்னும் சிறிது காலத்துக்கு வடக்கு தெற்கு வழித்தடங்களில் ரயில்கள் சற்று மெதுவாகச் செல்லும் என்று தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அத்துடன் குறிப்பிட்ட சில தடங்களில் ரயில்கள் மணிக்கு 40 கிலோமீட்டர் வேகத்துக்கு மேல் செல்ல இயலாது என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது.

இதையெல்லாம் சற்று அமைதியாக யோசித்தால் அனைவருக்கும் ஒன்று புலப்படும். அது என்னவெனில் கடந்த 24 ஆண்டுகளாக பெரிய தடங்கல் ஏதுமில்லாமல் எம்ஆர்டி ரயில் போக்குவரத்து செயல்பட்டு வந்துள்ளபோது ஒரு கட்டத்தில் சேவையில் தடங்கல் ஏற்படும் என்பது அனைவரும் எதிர்பார்த்திருக்க வேண்டிய ஒன்று. அந்தத் தடங்கலை எஸ்எம்ஆர்டி நிறுவனம் முறையாக கையாளவில்லை என்பதுதான் கவலைக்குரிய அம்சம்.

ரயில் தடங்கல் ஏற்பட்டவுடன் ரயில் பயணிகளை பாதுகாப்பாக அப்புறப்படுத்த எடுக்க வேண்டிய நடவடிக்கைகள் என்னென்ன, பயணிகளுக்கான மாற்று ஏற்பாடுகள், கவலைப்படும் உற்றார் நண்பர்களுக்கு உரிய நேரத்தில் சரியான தகவல்கள் ஆகியவற்றை எஸ்எம்ஆர்டி நிறுவனம் சரிவர கவனித்திருந்தால் பொதுமக்களின் குறைகூறல்கள் வெகுவாகக் குறைந்திருக்கும்.

இது ஒருபுறமிருக்க, அவலை நினைத்துகொண்டு உரலை இடிக்கும் கதையாக இதைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு ஆத்திரத்தை கொட்டித் தீர்ப்பது சரியல்ல.
பெருவிரைவு ரயில் சேவையுள்ள மற்ற நாடுகளில் தடங்கல்கள் அவ்வப்பொழுது நேர்ந்த வண்ணம் உள்ளன. அங்கெல்லாம் இவ்வளவு குறைகூறல்கள் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. இவை யாவும் அன்றாட வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதி என்ற அளவிலேயே இவற்றை அங்குள்ள மக்கள் பார்க்கின்றனர்.

ஒரு வகையில் இது சிங்கப்பூரில் எல்லாமே ஓரளவு நேரத்துடனும் திட்டமிடப்பட்டும் செம்மையாகவும் நடைபெறுவதால் வந்த விளைவு. அதற்கு பழகிவிட்ட நாம் இவை என்றென்றும் நீடித்திருக்கும் என்ற மனநிலைக்கு ஆளாகிவிட்டதனால் ஏற்பட்ட கோளாறு. உலகில் வேறெங்கும் மழைத்துளி நம்மீது படாத வகையில் புளோக்குகளுக்கு நடுவே நடந்து செல்லக்கூடிய வசதி இருப்பதாகக் கூறமுடியாது. அதுபோல் இவ்வளவு குறைந்த கட்டணத்தில் நீண்ட தூர ரயில் பயணங்களையும் எங்கும் காண முடியாது.

இருப்பினும், ரயில் தடங்கல் ஏற்பட்டதும் மக்கள் நலனில் கூடுதல் அக்கறை செலுத்தியிருக்க வேண்டும் எஸ்எம்ஆர்டி.